Bien, bien, gentil, il fait du zèle 
PORKO
La porkon al sinjora kort’ hazarda vago puŝis,
Ĉe stalo kaj lavej’ kotaĵon ghi ektuŝis,
En ajna malpuraĵ’, ĝi kun agrablo kuŝis,
Per akvo de forlav’ ĝi banis sin kaj duŝis,
Kaj venis kun efekt’
De porka belaspekt’.
"Nu, kion vidis vi, Porkulo mia kara ?"
Demandis ĝin Paŝtist’ :
"Ja oni diras kun persist’,
Ke vivas por plezur’ riĉuloj en ekzist’,
Ke ili ĝuas nur pri riĉo senkompara."
Responde gruntas Pork’ :
"Absurd’ kaj vanta vort’.
La famo pri riĉec’ ja estas plen-erara :
Troviĝas tie nur malpur’ kaj simpla kot’,
Kaj tamen faris mi tre multe por esploro,
Mi fosis kun fervoro
En tuta besta kort’."
Ne volas mi ofendi en kompar’ !
Sed ĉu la kritikist’ al Porko ne similas,
Se li je ĉiu verk’ nur pri malbon’ babilas
Dum sia juĝdeklar’ ?