skirlet

Прекрасно, Аспусюля, продолжайте  Bravo, tenez le rôle qui vous est alloué  Cette pub est encore meilleure que les autres   Et la chaîne des déductions est superbe : Asp Irateur connaît une fable de ce nom chez La Fontaine -> la traduction vient de La Fontaine. Eh non, c’est faux. Un petit encouragement quand même :

 

PORKO SUB KVERKO
 

La Porko sub la Kverk-kolos’

Per glanoj en abund’ regalon bonan havis,

Kaj poste sub la kverk’ ekdormis por ripoz’.

Post dormo kaj vekiĝ’ la Porko tute bravis

Kaj grundon ĉe radik’ per la muzelo kavis.

"Por arb’ ĝi estas malutil’",

La korvo diras laŭ konsil’ :

"Se nudos la radik’, sekiĝo sekvos plena".

"Sekiĝu ĝi", ekgruntas Pork’ sur ter’ ;

"Por mi la kverka sort’ ne estas ja ĉagrena.

Ĉu vivos kverk’ aŭ ne, ne gravas la afer’,

Al mia bona stat’ ne povas ĝi utili.

Ekzistu glanoj nur, grasiĝas mi per ili".

Al Pork’ respondas Kverk’ : "Sendanka estas vi !

Se povos vi muzelon supren teni,

Kapablus vi kompreni,

Ke kreskas ĉiu glan’ sur mi".

 

 

Per sia blind’ similas sensciulo :

Por li scienco estas nulo,

Ignoras li pri studo kaj esplor’

Sed manĝas fruktojn de scienc-labor’ !
 

Браво, Аспусюлечка, вперед и с песнями ! Qu’il travaille bien, ce mignon  Enfin les vacances passées de façon utile   Dommage qu’il ne connaît pas assez La Fontaine... il n’a même pas pigé que les oeuvres présentées ici ne sont pas celles de La Fontaine... Mais il y a progrès, avant il a cru que cela venait de moi  Donc, ça mérite un encouragement :

 

FIŜ-SUPO DE DAMIENO

"Najbaro mia ! Kara kamarad’ !

Vi manĝu supon ! Petas mi, bonvolu."

"Mi estas tute sata de manĝad’."

"Ho, ne ! Ankoraŭ tason, ne parolu !

La sup’ bongustas, provu ĝin ! "

"Tri tasojn manĝis mi." - "Nu kial la kalkulo ?

Ankoraŭ manĝu vi, karulo,

Por sanefiko ĝis la fin’ !

Bonegas fiŝa sup’ ! Kaj estas ĝi kun gras’ :

Ja kvazaŭ de sukcen’ flavetas tiu tas’.

Konsolu min, mi petas vin kun amo !

Jen tripoj, jen sterled’, jen bramo.

Ekprovu vi ankoraŭ de la vaz’ ! "

Regalis tiel Damien’ najbaron

Kaj laŭdis li sen ĉes’ miraklon kulinaran.

Kaj la najbar’ plenŝvitas pro gastig’,

Sed tamen prenas li ankoraŭ unu tason,

Kun lasta streĉa fort’ la supon grasan

Altrude glutas li. - "Jen estas vi amik’ !"

La mastro diras : "Tute sen fiero !

Nu manĝu vi ankoraŭ por prospero !"

Sed malgraŭ bongustaĵ’ jam krevis la toler’ :

La malfeliĉa gast’ en plena malesper’

Kaptinte la bastonon,

La ĉapon kaj la zonon,

Al sia hejm’ rapidis sen prokrast’

Kaj plu al Damien’ ne venis kiel gast’.

 

Verkist’, feliĉas vi pri via verk-talento,

Sed estu en okaz’ modesta kaj silenta,

Ne tro abundu vi en deklamad’ turmenta,

Ĉar povas via verk’ fariĝi abomen’

Kaj tedos kiel sup’ de majstro Damien’.

 

Тихо сам с собою я веду беседу...

Аспунчичек, пушистенький вы наш ! До чего же умилительная пуся 

Que vois-je ?.. Sans relâche, sans surveillance, notre publicitaire continue à bosser... Même qu’il consacre ses vacances à la promotion de l’Eo  Dommage que cela n’a pas plus d’impact, tout au plus une tempête dans un verre d’eau... Mais cela mérite un encouragement 

 

 RANO KAJ BOVO
 

Al korpulenta Bov’ la Ran’ komparis sin

Kaj pri dikec’ konkuri ekdeziris :

Envio regis ĝin.

Ŝveligis sin la Ran’, pufiĝis kaj blovspiris.

"Kvakulo, diru nun, ĉu estas jam egal’ ?"

Al Ran’ sin turnis ĝi - "Neniom en real’ ! "

"Jen vidu, kiel mi bloviĝos por konkur’ !

Vi diru nur,

Ĉu jam dikiĝis mi ?" - "Ne larĝas la figur’."

"Kaj kiel estas nun ?" - "Aspekt’ en sama stato."

Pufiĝis Rano plu per la fervora blov’,

Sed ne atingis ĝi dikecon de la Bov’,

Kaj estis pro ŝveliĝ’ nur kreva rezultato.

 

Al nia viv’ similas la satir’ :

Mizera burĝ’ pretendas kun aspir’,

Imiti plene al bonhava vir’,

Kaj eta oficist’ - al nobla kavalir’.
 

Toujours à l’oeuvre, Аспусик ?   Gentil... mais nul également en classiques   Allez, il ne faut pas vous distraire de votre occupation première - la pub 

 

SIMIO KAJ OKULVITROJ

 

Simio en maljun’ malbone tute vidis,

Sed homa fam’ al ĝi konfidis,

Ke tiu malbonaĵ’ ne estas ja danĝer’

Ĉar okulvitroj savas de sufer’.

Do vitrojn en abund’ akiri ĝi decidis,

Ĝi turnas ilin por aplik’ :

Jen premas al la vert’, jen sur la voston metas,

Jen flaras kun singard’, per lango jen leketas,

Sed en rezult’ - nur nulo por efik’ :

"Fiaĵo kia ! Estas granda stult’

Al homoj kredi en aŭskult’.

Pri vitroj onidir’ ja nur mensogo estis,

Kaj mankas la util’ en tiu-ĉi afer’".

Dirinte la Simi’ ĉagrenon manifestis,

La vitrojn ĵetis ĝi al ŝtono en koler’

Kaj post frakas’ nenio restis.

 

Por homa gent’ ĝi estas la spegul’ :

Jen bona aĵ’ ekŝajnas kiel nul’

Kaj ignorant’ pri utilec’ diskutas,

Kaj se li estas altrangul’,

Do li eĉ persekutas.